اگزالات برای اکثر افراد مشکلی ندارد، اما افرادی که عملکرد روده‌شان تغییر کرده است، ممکن است بخواهند مصرف خود را محدود کنند. تحقیقات نشان نمی‌دهد که اگزالات باعث اوتیسم یا درد مزمن واژن می‌شود، اما ممکن است خطر سنگ کلیه را در برخی افراد افزایش دهد.
اسید اگزالیک یک ترکیب آلی است که در بسیاری از گیاهان، از جمله سبزیجات برگ‌دار، سبزیجات، میوه‌ها، کاکائو، آجیل و دانه‌ها یافت می‌شود (1).
در گیاهان، اغلب با مواد معدنی ترکیب می‌شود و اگزالات تشکیل می‌دهد. اصطلاحات «اسید اگزالیک» و «اگزالات» در علم تغذیه به جای یکدیگر استفاده می‌شوند.
بدن شما می‌تواند اگزالات را به تنهایی تولید کند یا آن را از غذا دریافت کند. ویتامین C نیز می‌تواند از طریق متابولیسم به اگزالات تبدیل شود (2).
اگزالات‌ها هنگام مصرف می‌توانند با مواد معدنی ترکیب شوند و ترکیباتی از جمله اگزالات کلسیم و اگزالات آهن را تشکیل دهند. این ماده عمدتاً در روده بزرگ یافت می‌شود، اما می‌تواند در کلیه‌ها و سایر قسمت‌های دستگاه ادراری نیز وجود داشته باشد.
با این حال، برای افراد حساس، رژیم غذایی سرشار از اگزالات ممکن است خطر سنگ کلیه و سایر مشکلات سلامتی را افزایش دهد.
اگزالات یک اسید آلی است که در گیاهان یافت می‌شود، اما بدن نیز می‌تواند آن را سنتز کند. این اسید به مواد معدنی متصل می‌شود و با تشکیل سنگ کلیه و سایر مشکلات سلامتی مرتبط است.
یکی از نگرانی‌های اصلی سلامتی مرتبط با اگزالات این است که آنها می‌توانند به مواد معدنی موجود در روده متصل شوند و از جذب آنها توسط بدن جلوگیری کنند.
برای مثال، اسفناج سرشار از کلسیم و اگزالات است که مانع از جذب مقادیر زیاد کلسیم توسط بدن می‌شود (4).
با این حال، مهم است به یاد داشته باشید که فقط برخی از مواد معدنی موجود در غذاها به اگزالات متصل می‌شوند.
اگرچه جذب کلسیم از اسفناج کاهش می‌یابد، اما مصرف همزمان شیر و اسفناج تاثیری بر جذب کلسیم از شیر ندارد (4).
اگزالات‌ها می‌توانند به مواد معدنی موجود در روده متصل شوند و در جذب برخی از آنها اختلال ایجاد کنند، به خصوص هنگامی که با فیبر ترکیب شوند.
به طور معمول، کلسیم و مقادیر کمی اگزالات با هم در مجاری ادراری وجود دارند، اما به صورت محلول باقی می‌مانند و مشکلی ایجاد نمی‌کنند.
با این حال، گاهی اوقات آنها با هم ترکیب می‌شوند و کریستال تشکیل می‌دهند. در برخی افراد، این کریستال‌ها می‌توانند منجر به تشکیل سنگ شوند، به خصوص اگر سطح اگزالات بالا و میزان ادرار کم باشد (1).
سنگ‌های کوچک معمولاً هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند، اما سنگ‌های بزرگ می‌توانند هنگام عبور از مجرای ادرار باعث درد شدید، حالت تهوع و وجود خون در ادرار شوند.
بنابراین، به افرادی که سابقه سنگ کلیه دارند توصیه می‌شود مصرف غذاهای سرشار از اگزالات را به حداقل برسانند (7، 8).
با این حال، محدودیت کامل اگزالات دیگر برای همه بیماران مبتلا به سنگ کلیه توصیه نمی‌شود. دلیل این امر این است که نیمی از اگزالات موجود در ادرار توسط بدن تولید می‌شود و از غذا جذب نمی‌شود (8، 9).
اکنون اکثر متخصصان اورولوژی، رژیم غذایی کم اگزالات (کمتر از 100 میلی‌گرم در روز) را فقط برای بیمارانی که سطح اگزالات ادرار بالایی دارند، تجویز می‌کنند (10، 11).
بنابراین، مهم است که هر از گاهی آزمایش کنید تا مشخص شود چه مقدار محدودیت لازم است.
غذاهای سرشار از اگزالات ممکن است خطر ابتلا به سنگ کلیه را در افراد مستعد افزایش دهند. توصیه‌ها برای محدود کردن مصرف اگزالات بر اساس میزان اگزالات در ادرار است.
برخی دیگر معتقدند که اگزالات ممکن است با ولوودینیا مرتبط باشد، که با درد مزمن و غیرقابل توضیح واژن مشخص می‌شود.
بر اساس نتایج مطالعه، محققان معتقدند که بعید است هر دو بیماری ناشی از اگزالات‌های غذایی باشند (12، 13، 14).
با این حال، در یک مطالعه در سال 1997 که در آن 59 زن مبتلا به ولوودینیا با رژیم غذایی کم اگزالات و مکمل‌های کلسیم تحت درمان قرار گرفتند، تقریباً یک چهارم آنها بهبود علائم را تجربه کردند (14).
نویسندگان این مطالعه نتیجه گرفتند که اگزالات‌های غذایی ممکن است به جای ایجاد بیماری، آن را تشدید کنند.
برخی از روایت‌های آنلاین، اگزالات را به اوتیسم یا ولوودینیا مرتبط می‌دانند، اما مطالعات کمی این ارتباط احتمالی را بررسی کرده‌اند. تحقیقات بیشتری لازم است.
برخی افراد معتقدند که خوردن غذاهای سرشار از اگزالات می‌تواند باعث اوتیسم یا ولوودینیا شود، اما تحقیقات فعلی این ادعاها را تأیید نمی‌کند.
برخی از طرفداران رژیم غذایی کم اگزالات می‌گویند بهتر است افراد از مصرف غذاهای سرشار از اگزالات خودداری کنند زیرا می‌توانند اثرات منفی بر سلامتی داشته باشند.
با این حال، همه چیز به این سادگی نیست. بسیاری از این غذاها سالم هستند و حاوی آنتی‌اکسیدان‌های مهم، فیبر و سایر مواد مغذی می‌باشند.
بسیاری از غذاهای حاوی اگزالات خوشمزه و سالم هستند. برای اکثر مردم، اجتناب از آنها غیرضروری است و حتی ممکن است مضر باشد.
مقداری از اگزالاتی که می‌خورید قبل از ترکیب شدن با مواد معدنی، توسط باکتری‌های روده شما تجزیه می‌شوند.
یکی از این باکتری‌ها، Oxalobacterium oxytogenes، در واقع از اگزالات به عنوان منبع انرژی استفاده می‌کند. این امر به طور قابل توجهی میزان اگزالات جذب شده توسط بدن را کاهش می‌دهد (15).
با این حال، برخی از افراد به دلیل کاهش تعداد کلونی‌های O. formigenes توسط آنتی‌بیوتیک‌ها، تعداد زیادی از این باکتری‌ها را در روده خود ندارند (16).
علاوه بر این، مطالعات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به بیماری التهابی روده، خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می‌دهند (17، 18).
به همین ترتیب، سطح بالایی از اگزالات در ادرار افرادی که جراحی بای پس معده یا سایر روش‌هایی که عملکرد روده را تغییر می‌دهند، انجام داده‌اند، یافت شده است (19).
این نشان می‌دهد افرادی که آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند یا اختلال عملکرد روده دارند، ممکن است از یک رژیم غذایی کم اگزالات سود بیشتری ببرند.
اکثر افراد سالم می‌توانند غذاهای سرشار از اگزالات را بدون مشکل بخورند، اما افرادی که عملکرد روده‌شان دچار اختلال شده است، ممکن است نیاز به محدود کردن مصرف خود داشته باشند.
اگزالات‌ها تقریباً در همه گیاهان یافت می‌شوند، اما برخی حاوی مقادیر بسیار زیادی و برخی دیگر حاوی مقادیر بسیار کمی هستند (20).
اندازه هر وعده ممکن است متفاوت باشد، به این معنی که برخی از غذاهای «پراگزالات»، مانند کاسنی، اگر اندازه هر وعده به اندازه کافی کوچک باشد، ممکن است کم اگزالات در نظر گرفته شوند. در اینجا لیستی از غذاهایی که اگزالات بالایی دارند (بیش از 50 میلی‌گرم در هر وعده 100 گرمی) آورده شده است (21، 22، 23، 24، 25):
میزان اگزالات در گیاهان از خیلی زیاد تا خیلی کم متغیر است. غذاهایی که حاوی بیش از 50 میلی‌گرم اگزالات در هر وعده هستند، به عنوان «اگزالات بالا» طبقه‌بندی می‌شوند.
معمولاً از افرادی که به دلیل سنگ کلیه رژیم غذایی کم اگزالات دارند، خواسته می‌شود که روزانه کمتر از ۵۰ میلی‌گرم اگزالات مصرف کنند.
یک رژیم غذایی متعادل و مغذی با میزان اگزالات روزانه کمتر از ۵۰ میلی‌گرم قابل دستیابی است. کلسیم نیز به کاهش جذب اگزالات کمک می‌کند.
با این حال، افراد سالمی که می‌خواهند سالم بمانند، نیازی ندارند که صرفاً به دلیل داشتن اگزالات بالا، از مصرف غذاهای سرشار از مواد مغذی خودداری کنند.
متخصصان ما به طور مداوم سلامت و تندرستی را رصد می‌کنند و با دریافت اطلاعات جدید، مقالات ما را به‌روز می‌کنند.
یک رژیم غذایی کم اگزالات ممکن است به درمان برخی از بیماری‌ها، از جمله سنگ کلیه، کمک کند. این مقاله نگاهی دقیق‌تر به رژیم‌های غذایی کم اگزالات و... می‌اندازد.
اگزالات یک مولکول طبیعی است که به مقدار زیاد در گیاهان و انسان یافت می‌شود. این ماده مغذی ضروری برای انسان نیست و مقدار اضافی آن ممکن است باعث...
کریستال‌های اگزالات کلسیم در ادرار شایع‌ترین علت سنگ کلیه هستند. دریابید که از کجا می‌آیند، چگونه از آنها جلوگیری کنید و چگونه آنها را از بین ببرید…
تحقیقات نشان می‌دهد که غذاهایی مانند تخم مرغ، سبزیجات و روغن زیتون می‌توانند به افزایش سطح GLP-1 کمک کنند.
ورزش منظم، خوردن غذاهای مغذی و کاهش مصرف قند و الکل تنها چند نکته برای حفظ ...
شرکت‌کنندگانی که گزارش دادند در هفته ۲ لیتر یا بیشتر شیرین‌کننده‌های مصنوعی مصرف می‌کنند، ۲۰ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی قرار داشتند.
هدف اصلی رژیم غذایی GLP-1 تمرکز بر غذاهای کامل مانند میوه‌ها، سبزیجات، چربی‌های سالم و غلات کامل و محدود کردن غذاهای فرآوری نشده است…