روش اکسیداسیون گلیوکسال اسید اگزال
گلیوکسال خاصیت احیاکنندگی بالایی دارد، بنابراین می‌تواند تحت تأثیر اسید نیتریک اکسیدکننده قوی به سرعت به اسید اگزالیک اکسید شود. به دلیل عواملی مانند تأمین مواد اولیه، قیمت و فناوری، این روش رقابت‌پذیری ضعیفی در بازار دارد و صنعتی نشده است.
علاوه بر این، روش‌های مصنوعی دیگری نیز برای تولید اسید اگزالیک وجود دارد:
(1) روش تهیه دی اکسید کربن: ابتدا دی اکسید کربن به ماده واسطه کاهش می‌یابد.
دی اکسید کربن
و سپس به مواد آلی دیگر تبدیل می‌شود. اسید اگزالیک با تابش سیستم‌های مختلف دی اکسید کربن با روش‌های الکتروشیمیایی و اشعه γ، نور خورشید یا لامپ‌های جیوه‌ای با فشار بالا به دست می‌آید.
(2) روش ذوب قلیایی با استفاده از مواد غنی از سلولز: مخلوطی از مواد غنی از سلولز (مانند ضایعات چوب، کاه و غیره) و قلیای قوی معدنی در دمای 513 تا 558 کلوین با هم ذوب می‌شوند تا بیش از 50٪ اگزالات تولید شود. بلورهای اگزالات با تبلور رسوب می‌کنند و سپس از اسید سولفوریک برای به دست آوردن اسید اگزالیک نهایی استفاده می‌شود. این روش فرآیند ساده‌ای برای تهیه اسید اگزالیک دارد، اما نرخ تبدیل تک مرحله‌ای آن پایین است (کمتر از 35٪)، مصرف قلیا زیاد است و آلودگی محیط زیست شدید است.
(3) روش تولید مواد اولیه زغال سنگ: از پیت‌های مختلف به عنوان مواد اولیه تهیه می‌شود. به عنوان مثال، اسید اگزالیک از پیت جنس‌های Sphagnum و Polytrichum از طریق اکسیداسیون اسید نیتریک تولید می‌شود. این واکنش در دمای 343 کلوین به مدت 8 تا 9 ساعت با بازده تا 95٪ انجام می‌شود. هنگامی که از مواد اولیه مانند قطران زغال سنگ برای تولید اسید اگزالیک استفاده می‌شود، بازده به 51٪ نیز می‌رسد.

شرکت شیمیایی شاندونگ پولیسی - متخصص اسید اگزالیک (اسید اتاندیوئیک)